الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم
فکر می کنم این آخرین پست این وبلاگ باشه
چون خیلی کم فرصت می کنم اینجا سر بزنم
و ترجیح میدم فعالیتم رو جایی دنبال کنم که اثر بیشتری داشته باشه هر چند هنوز تصمیم
خاصی نگرفتم.
شنیدم وضعیت ۳ تا از بچه ها خیلی سخته
امیدوارم هرچه زودتر تکلیف وضعیت احسان منصوری٬ احمد قصابان و مجید توکلی
هم مشخص بشه.

همینطور بازداشت شدگان ۱۸ تیر
حرفای نگفته زیاده
شاید یه روز اینجا خاطرات انجمن اسلامی پلی تکنیک تهران
و خیلی چیزای دیگه گفته بشه تا همه بدونن
یه عده دانشجوی آزاد اندیش چی میخواستن و چی می گفتن و چی می نوشتن...
خوشحالم که دوران سیاهی دوام زیادی نداره و خیلی زود شب اندیشان بدبختی رو
که کثیف ترین عقده ها و سیاه ترین توهمات خودشون رو نثار پاک ترین جوانان معتقد و
آزاد ایرانی کردند٬ پایانی خواهند داشت در خور جایگاهشان و ابدیت جز برای حقیقت نخواهد بود
و حقیقت جز برای ...
و شاید یک روز جواب پست قبلی این باشه که :
هی رفیق
از پنجره بیرونو نگاه کن...اینجا باز مال ما میشه...!

هی رفیق
از پنجره بیرونو نگاه کن
اینجا دیگه مال ما نیس!
عجالتاً هوا سرده
زمین سرده
همه جا سرده
بچه ها اون تو
ما بیرون و دل نگرون
دلمون هوا میخواد
یه هوای تازه
ولی انگار کسی نیس که به فکرمون باشه
جز خودمون
فعلا که کمی شلوغیم تا بعدش ببینیم
خدا این دفه چی میخواد.
هر چند ایده های خوبی راجع به اینجا دارم...
فعلا
اینا رو آزاد کنید ...
تا بعد
و انتخابات دوره جدید شورای مرکزی این کانون برگزار شد که طی آن افراد زیر
حائز اکثریت آرا شدند:
۱- مهسا مهرداد
۲- نيلوفر عبدحق
۳- مرتضي ورمزيار
۴- امير جهانگيري
۵- فهيمه ضيايي
به عنوان اعضای اصلی
و
لیلا محسنی نژاد
امیر مهیار عبدالصمدی
محسن غمین
به عنوان اعضای علی البدل انتخاب شدند.
ضمن تبریک به این دوستان بایستی نکته مهمی را یاد آور شوم و آن اینکه
در شرایط حساس فعلی مسئولیت سنگینی بر عهده آنان می باشد چرا که همواره کانون گفتگوی
پلی تکنیک به عنوان پیشگام فعالیت های مدنی و فرهنگی نقش موثری در پیشبرد اهداف
آزاد اندیشی و تفکر حقیقت طلب در عرصه های مختلف جنبش دانشجویی داشته است و
انتظارات بسیاری از این کانون در اذهان دانشجویان پلی تکنیک و غیر پلی تکنیک وجود دارد
که رسیدن به آن بسیار سخت و توام با مشقتهای زیادی است و بنده به عنوان کسی که
طی یک سال گذشته این فشار ها را متحمل شده ام ٬ اعلام می کنم که حالا زمانی است
که بایستی استقلال و خط مشی مستقل کانون از کلیه جریانات داخلی و خارجی دانشگاه
حفظ شود و این با توجه به ترکیب جدید اعضا بسیار آسان تر از دوره قبل بدست می آید.
دوره ای که بنده به عنوان دبیر کانون و احسان منصوری به عنوان یکی از اعضای شورای مرکزی
کانون٬ هر دو عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی منتخب پلی تکنیک نیز بودیم٬
و با این حال تلاش زیادی برای بقای کانون و دور ماندن آن از تاثیر پذیری از هر گونه جریان
حاکم و افراطی ٬ صورت دادیم.
امیدوارم همواره آزاد و مستقل بیندیشید.
به امید آزادی هر چه سریعتر احسان منصوری
نامه زیر توسط مجمع عمومی کانون گفتگو و اندیشه تهیه شده و در حاشیه برگزاری
انتخابات شوای مرکزی کانون توسط اعضای مجمع امضا شد:
جناب آقاي خاتمي
رئيس جمهور پيشين ايران و پيشنهاد دهنده طرح گفتگوي تمدنها
آن هنگام كه طرح گفتگوي تمدنها را مطرح كرديد، جهان خسته از جنگ، پذيراي اين طرح شد. ما دانشجويان نيز كه كودكي و نوجواني مان را در جنگ سپري كرده بوديم، گوشي شنوا و زباني گويا شديم براي آنچه كه انديشيديم راه حلي است براي خروج از برخوردهاي خشن و دنياي بي گفتگو و تفاهم.
از سال ۱۳۷۹، كانون گفتگوي تمدنها را در دانشگاه تشكيل داديم و احسان منصوري يكي از فعالترين دبيران كانون هاي گفتگو بود. احسان با برگزاري طرحهای گفتگوي اديان در دانشگاه ، تلاش داشت تا عرصه برخورد را محدود و پهنه گفتگو را وسعت دهد. صد حيف كه حالا پشت ميله هاي سلول انفرادي نه فرصتي براي گفتگو دارد و نه حتي فرصتي براي دفاع؛ كه باور داريم “غير ممكن” است كه دانشجويي فعال مانند احسان منصوري قادر باشد به كسي توهين كند. آخر چگونه ممكن است پيام آور گفتگو، روزنامه اي براي توهين و افترا منتشر كند؟
دبيران، اعضا و فعالان كانون هاي گفتگوي تمدنها اميدوارند كه جنابعالي هم صدا با دانشجويان گفتگو مدار و صلح طلب، ما را در تلاش براي آزادي هر چه سريع تر احسان منصوري وسایر دانشجویان زندانی ياري دهيد. به اميد آن روز كه هيچ كس به واسطه انديشههاي خود طعم انفرادي را نچشد.
با سپاس فراوان
کانون گفتگوی دانشگاه صنعتی امیرکبیر